روز مادر
روز مقدس مادر را برای تمام مادران عزیز تبریک می گویم:
ای مادر عزیزم!
به آغـوش تـــو من پرواز دارم
برایت یک دو سه تـا راز دارم
ز هجرانت دوچشمم کور گشته
ز دستـــانت امیدی نــــاز دارم
دوستان عزیز ایکاش مادر مرا درین جغرافیا بدنیا نمی آورد ، از روزیکه صدای گریه ام
فضای کاشانۀ ام را پیچاند مرا در گهوارۀ حوادثی بستند که مملو بود از ( خشونت، کینه ،
بغض ، عداوت، بخیلی، نظر تنگی، تعصب، بی باوری ، بی اعتمادی ) از مکتب وحشت
شهادتنامه ام را گرفتم و تا حال در دانشکده ی افسرده گی و دل مرده گی و پژمرده گی درس
می خوانم .
نباید مردم دنیا از من امید یک انسان تحصیل یافته ، توسعه یافته و متمدن را نمایند ، زیرا
اگر هر انسان کرۀ زمین به سرنوشت من مبتلا می بود و در چنین شرایطی رشد و نمو
می کرد ، بدون تردید فاقد همه ارزشهای انسانی می بود .
افسوس می کنم که من فرزند خشونت هستم ، ایکاش فرزند محبت و صمیمیت می بودم
تا برای همۀ جهانیان ثابت می کردم که، انسان بی نظیری هستم و دارای فرهنگ اصیل .
هیچگاه خود را درین جهان هستی از کسی کم احساس نمی کردم ،
اما دریغا!!! امروز بی فرهنگانی که نه بوی آدمیت می دهند و نه از انسانیت در
وجودشان اثریست از اطراف و اکناف دنیا جمع شده اند، برای من سرنوشت می سازند .
علت همه ی این نابسامانی ها خود ما هستیم که از شعور و منطق ضعیف برخورداریم ،
بویژه رهبران و سردمداران ما که داد از وطن دوستی و وطن پرستی می زنند.
زمانی که درد و رنج، مرا در چادر خویش می پیچاند ، ناگزیر می شوم و می گویم .
حیف آن چهره که از بهر طمع زرد شود
حیف آن مرد که محتــاج به نـــامرد شود
یک قرن است که ملت ما محتاج به نامردان تاریخ شده و این جغرافیای مردان را
به معامله نشسته اند . اگر این ها به اریکه های قدرت بمانند بدون شک فاتحه ی این مرز
و بوم را باید خواند .
ای نسل جوان عزیز!
بیا که هردو با هم دست دوستی و همبستگی داده و از قدرت اندیشه و تفکر خویش
استفاده نموده تا ، این وطن عزیز خویش را با نظام باور های عالی اعمار نماییم تا،
نسل های آینده ی ما احساس سر افگنده گی در حضور جوامع دیگر نکنند .
